Anılarımda Venedik 1987
17 Temmuz 1987 Cuma, Venedik… Yatılı okul, özellikle İvriz İlköğretmen Okulu, alışkanlıklarım devam ediyor. Sanki, üzerimde iz bırakanlardan biri, Hüseyin Seçmen ranza demirlerine anahtarlarla vurarak ''kalkın, geri döndüğümde yataklarda kimseyi görmeyeceğim'' diyerek gidiyormuş duygusuyla, saat 06:15'de gözlerim aralanmıştı. İvriz'de ve ranzada değildim. Neredeydim acaba? Birden anımsadım. Dün öğleden sonra, Klagenfurt'tan Lido di Jesola'ya gelmiştik. Sabah kahvaltısından sonra da rüyalarım ve hayallerimin kenti Venedik'e gidecektik. Eşim Serap ile kızım Ceren'in uyanmaması için, olabildiğince sessiz davranarak, ihtiyaçlarımı giderdim. Dün gece fotoğraf çekemediğim yerleri görmek için, kilometrelerce uzanan sahilde yürüdüm. Dün gece yarısını geçene kadar, iğne atsan yere düşmez deyiminin geçerli olduğu sahillerde bu sabah benden başka kimse yoktu. Onlarca fotoğraf çekerek otele döndüm. Eşimle kızım da kahvaltıya inmek için hazırlanmışlardı....