MEHMET AKINCI (AKINCI944)

  Ölüdeniz gibi, dünyada bir eşi daha olmayan kumsalı ile Fethiye, Türkiye'nin önemli turizm ve kültür merkezlerinden biridir. Ölüdeniz kumsalı 2006 yılında %82 oyla dünyanın en güzel kumsalı seçilmiştir. Fethiye çok eski çağlardan beri önemli bir yerleşim merkezi olup, Antik dönemde Likyalılar bu kente sahip olunca Telmessos adını vermişler. Likyalılardan sonra İskender ve Doğu Roma İmparatorluğu'nun yönetimine giren Telmosses, uzak diyar anlamına gelen Makri adını almıştır. 1282 yılında Menteşe Beyliği, 1424 yılında ise Osmanlı topraklarına katılmıştır. Cumhuriyetin kurulmasıyla Muğla İline bağlanan ilçenin adı 1934 yılında; 1913 yılında Teberiye yakınlarında uçağı düşürülerek şehit olan ilk pilotlarımızdan Fethi Bey’in ismi anısına, Fethiye olarak değiştirilmiştir. Kültür turizmine açık olan Fethiye çevresindeki antik kentler Telmessos, Kayaköy, Kaunos, Kadyanda, Tlos, Pınara, Letoon, Sidyma ve Ksantos'tur. Antik kentlerdeki kazılarda elde edilen tarihi eserle...

17 Temmuz 1987 Cuma, Venedik… Yatılı okul, özellikle İvriz İlköğretmen Okulu, alışkanlıklarım devam ediyor. Sanki, üzerimde iz bırakanlardan biri, Hüseyin Seçmen ranza demirlerine anahtarlarla vurarak ''kalkın, geri döndüğümde yataklarda kimseyi görmeyeceğim'' diyerek gidiyormuş duygusuyla, saat 06:15'de gözlerim aralanmıştı. İvriz'de ve ranzada değildim. Neredeydim acaba? Birden anımsadım. Dün öğleden sonra, Klagenfurt'tan Lido di Jesola'ya gelmiştik. Sabah kahvaltısından sonra da rüyalarım ve hayallerimin kenti Venedik'e gidecektik. Eşim Serap ile kızım Ceren'in uyanmaması için, olabildiğince sessiz davranarak, ihtiyaçlarımı giderdim. Dün gece fotoğraf çekemediğim yerleri görmek için, kilometrelerce uzanan sahilde yürüdüm. Dün gece yarısını geçene kadar, iğne atsan yere düşmez deyiminin geçerli olduğu sahillerde bu sabah benden başka kimse yoktu. Onlarca fotoğraf çekerek otele döndüm. Eşimle kızım da kahvaltıya inmek için hazırlanmışlardı....

  16 Temmuz 1987 Perşembe, Venedik… Dün akşam Hochosterwitz Kalesi'nde özel olarak düzenlenen etkinlikle Uluslararası Klagenfurt Çocuk ve Folklorik Dans Festivali sona erdi. Sabah kahvaltısından sonra eşyalarımız toplandı ve zorunlu olmayanlar gezi arabamıza yerleştirildi. Festival Komitesi, öğle yemeğinin bütün katılımcılarla birlikte yenileceğini, Festival anısı olarak düzenlenen ''Klagenfurt Festivali 1989'' yazılı çinili tabakların da yemekten sonra dağıtılacağını duyurdu. Katılımcı ülkelerin çocukları ve velileri masalarda karışık düzende yerlerini aldılar ve kaynaştılar. Yemek sonrası vedalaşmalar bir hayli duygu yüklü oldu. Biz de Carmen ve Martina'nın velilerinin yanı sıra Ceren'in yeni edindiği arkadaşı Simone ve ailesi ile teşekkür edip vedalaşarak saat 14:'te otobüsümüzde yerimizi aldık. Karşılıklı el sallamalar ve öpücükler arasında Klagenfurt' tan ayrıldık.. Klagenfurt’ tan yaklaşık 300 kilometre uzaklıktaki hayallerimin kenti Venedi...