MEHMET AKINCI (AKINCI944)

Yüzyıllardır Haliç kıyılarını süsleyen, Osmanlı döneminde "Tersane Sarayı" olarak bilinen Aynalıkavak Kasrı arkasını Beyoğlu İlçesi Kasımpaşa Okmeydanı sırtlarına dayamıştı. 1450’lili yıllarda Haliç’ten Okmeydanı’na doğru uzanan Kasımpaşa sırtlarını büyük bir koruluk kaplıyordu. Hükümdarlar tarafından eğlence ve dinlenme alanı olarak kullanılması nedeniyle bu bölgeye “Hasbahçe” denilmişti. Hasbahçeler, Osmanlı saray kültüründe özel statüye sahip olup genellikle saraylara yakın , estetik tasarımın ve doğayla iç içe olmanın öncelendiği mekânlardı. Hasbahçeler, yalnızca peyzaj mimarisi açısından değil, Osmanlı’da toplumsal hiyerarşilerin , sanatın , ve modernleşme arzularının da mekânsal izdüşümüydü. Fatih Sultan Mehmet burayı çok severdi. Sıkça geldiği bu Hasbahçeye Otağ-ı Hümayun kurarak okçuluk müsabakaları düzenlerdi. Bu gelenek zamanla, Osmanlı'da okçuluğun devlet sembolizmiyle birleştiği bir mekânsal ritüele dönüştü. Dolayısıyla bölge, yalnızca spor değil aynı za...

  Osmanlı'da mesire kültürü , sadece doğayla buluşma değil, aynı zamanda sosyal hayatın ritmini belirleyen bir yaşam biçimiydi. Özellikle İstanbul gibi büyük şehirlerde mesire alanları, toplumun farklı kesimlerini bir araya getiren, kültürel etkileşimi artıran ve sosyal bağları güçlendiren mekânlar haline geldi. Mesire alanları , halkın ve saray mensuplarının doğayla buluştuğu, dinlendiği ve sosyalleştiği yerlerdi. Özellikle Lale Devri 'nde Kağıthane, Göksu, Küçüksu gibi bölgeler mesire alanı olarak öne çıktı. Bu alanlar, saray mimarisiyle bütünleşerek köşk ve kasırlarla süslendi; doğa ile mimarinin uyumu gözetildi. Mesire yerleri, aynı zamanda edebiyat ve sanatın da konusu oldu; şairler ve ressamlar bu alanları eserlerine taşıdı. Ihlamur, Aynalıkavak , Küçüksu , Maslak , Beykoz Mecidiye Kasrı gibi yapılar hem mesire hem de mimari zarafetin örnekleridir. Bu yapılar, özellikle Balyan ailesi gibi mimarların elinde Batı etkileriyle şekillenmiş, rokoko ve barok süslemelerle...